به نام خدا
پایگاه خبری نقش خبر مسجدسلیمان ،
در سال تحصیلی گذشته، تعدادی از مدارس شهرستان مسجدسلیمان به دلیل فرسودگی، تخریب، بازسازی و انجام تعمیرات اساسی، از چرخه عادی آموزش خارج شدند و شماری از دانشآموزان، بهویژه در مناطق کمبرخوردار، ناچار شدند برای ادامه تحصیل به مدارس دیگر و گاه با فاصله قابل توجه از محل زندگی خود منتقل شوند.
این جابهجایی اگرچه در مقطعی برای جلوگیری از بروز مشکل و حفظ ایمنی دانشآموزان ضروری بوده، اما نباید از آثار و تبعات آن بر خانوادهها و روند تحصیل دانشآموزان غافل شد؛ افزایش هزینه رفتوآمد، دشواری دسترسی، اتلاف وقت، خستگی دانشآموزان و حتی ایجاد اختلال در روند آموزشی، بخشی از مشکلاتی است که خانوادههای این دانشآموزان با آن مواجه بودهاند.
اکنون که به سال تحصیلی جدید نزدیک میشویم، پرسش اصلی افکار عمومی این است:
سرنوشت مدارس تخریبشده و پروژههای نیمهتمام مسجدسلیمان چه خواهد شد و آیا همه آنها تا آغاز مهرماه آماده بهرهبرداری خواهند بود؟
بررسی اخبار و گزارشهای منتشرشده نشان میدهد موضوع پروژههای آموزشی مسجدسلیمان همچنان در دستور کار مسئولان قرار دارد. در تیرماه سال گذشته اعلام شد پنج مدرسه فرسوده شامل دبستان شهید چمران، دبستان پسرانه حافظ، دبستان شهید اسفندیار موسوی، دبستان رودکی و دبستان دخترانه حافظ در برنامه بازسازی و نوسازی بنیاد علوی قرار گرفتهاند. همچنین در مردادماه ۱۴۰۴ از آغاز احداث پنج مدرسه با سازه نوین صنعتی AAC در شهرستان خبر داده شد.
با این حال، آنچه برای خانوادهها اهمیت دارد، صرفاً اعلام آغاز پروژه یا برگزاری جلسه نیست؛ مردم میخواهند بدانند هر پروژه دقیقاً در چه مرحلهای قرار دارد، چه میزان اعتبار برای آن اختصاص یافته، پیمانکار آن چه کسی است و تاریخ قطعی بهرهبرداری از آن چه زمانی خواهد بود.
این مطالبه زمانی جدیتر میشود که بدانیم در تیرماه امسال نیز جلسهای برای بررسی روند ساخت و تکمیل مدارس مسجدسلیمان برگزار شده و آخرین وضعیت و میزان پیشرفت فیزیکی مدارس در حال احداث و زمانبندی تکمیل آنها مورد بررسی قرار گرفته است.
عدالت آموزشی تنها به معنای ساخت یک مدرسه نیست؛ عدالت آموزشی یعنی دانشآموز مناطق محروم نیز بتواند در محیطی ایمن، استاندارد و مجهز و در فاصلهای متعارف از محل زندگی خود تحصیل کند.
نمیتوان از خانوادهای که توان مالی محدودی دارد انتظار داشت هر روز هزینه رفتوآمد فرزند خود را برای رسیدن به مدرسهای در نقطهای دورتر پرداخت کند و در عین حال، از تحقق عدالت آموزشی سخن گفت.
مسجدسلیمان سالهاست با فرسودگی بخشی از زیرساختهای آموزشی دست و پنجه نرم میکند و این موضوع نباید به یک مسئله تکراری و عادی تبدیل شود. محرومیت نباید بهانهای برای توقف تحول آموزشی باشد و کمبود اعتبارات نیز نباید موجب شود دانشآموزان محروم، بهای تأخیر در اجرای پروژههای عمرانی را بپردازند.
از سوی دیگر، اگر در روند اجرای برخی پروژهها وقفهای ایجاد شده یا پروژهای با مشکل اعتباری، پیمانکاری یا اجرایی مواجه است، شایسته است مسئولان مربوطه شفاف و صریح وضعیت را برای مردم تشریح کنند؛ چرا که افکار عمومی حق دارد بداند مسئولیت هر پروژه بر عهده کدام دستگاه است و چه نهادی باید پاسخگوی تأخیر احتمالی باشد.
اکنون که فرصت باقی است، انتظار میرود فرمانداری مسجدسلیمان، اداره آموزش و پرورش شهرستان، ادارهکل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس خوزستان و نماینده مردم مسجدسلیمان در مجلس شورای اسلامی با یک برنامه مشخص، وضعیت تمامی مدارس تخریبشده، در حال بازسازی و پروژههای نیمهتمام را بررسی و نتیجه را به مردم اعلام کنند.
پرسش خانوادهها روشن است:
چند مدرسه در سال تحصیلی گذشته به دلیل تخریب یا بازسازی، دانشآموزان خود را به مدارس دیگر فرستادند؟
چند پروژه اکنون نیمهتمام است؟
میزان پیشرفت فیزیکی هر پروژه چقدر است؟
چه میزان اعتبار برای تکمیل آنها نیاز است؟
و مهمتر از همه، کدام مدارس در نخستین روز مهرماه آماده پذیرش دانشآموزان خواهند بود؟
اینها پرسشهایی است که پاسخ روشن و رسمی میطلبد؛ چرا که آینده تحصیلی فرزندان مسجدسلیمان، موضوعی نیست که بتوان آن را به وعدههای کلی و جلسات متعدد موکول کرد.
نقش خبر انتظار دارد مسئولان مربوطه، پیش از آغاز سال تحصیلی جدید، آخرین وضعیت پروژههای آموزشی شهرستان را بهصورت شفاف اعلام کنند تا دانشآموزان مسجدسلیمان بار دیگر قربانی تأخیر در تکمیل فضاهای آموزشی نشوند.
عدالت آموزشی از همینجا آغاز میشود؛
از مدرسهای ایمن، استاندارد و آماده، برای دانشآموزی که حق دارد بدون تحمل هزینههای اضافی و طی مسافتهای طولانی، در شهر و محله خود تحصیل کند.
